Skończony, podrasowany, natychmiast nabrał wigoru i charakterku. A z charakterku to on raczej sybaryta jest. No, ale jest. W tym roku wskoczy w ramki. To tak na sam pierw... Odsłon będzie kilka. 1: dla przypomnienia, jak masa wygląda:

2: na mokrego, najlepsza. Ta soczystość barw rzuca na kolana mnie. Żałuję, że takim nie został się...

3: po wysuszeniu, jakiś wybladnięty uczynił się...

4: zbliżenie, kolorki słodycz...

5: niby kompozycja pod rodzinną fotografię... (zwracam uwagę na odrobinę materiału widocznego w rogach, zachwycające krwiste tulipany);

Robiło się doskonale. Sama przyjemność i radość. Dobre tempo i rozkosz odkrywania kształtów, plątaniny kolorów. Dawno tak dobrze nie haftowało mi się obrazka. Lekko, zwiewnie i powabnie.

Ślicznie dziękuję za odwiedziny, za komentarze, wszystkie miłe słowa. Kuraka dedykuję Ani od Aplochów. Ona wie za co!

Aneczko - dziekuję!